Ryc 23 Dwuwymiarowy obraz zawału

„Ryc. 23 Dwuwymiarowy obraz zawału serca oglądany dzięki falom radiowym wysyłanym przez rezonujące jadra atomów wodoru
Całkowite zaciśnięcie tętnicy wieńcowej prowadzi do powstania zawału serca, przede wszystkim z powodu wstrzymania dopływu tlenu do określonej przestrzeni mięśnia sercowego. Przy użyciu mikroskopu świetlnego zmiany morfologiczne (organiczne), charakterystyczne dla takiego zawału, można dostrzec dopiero po 4 6 godzinach. Znaczy to, że jeżeli człowiek umrze na zawał przed upływem tego czasu, to w zwykłym mikroskopie nie będzie można wykryć zmian. Natomiast jest to możliwe już po 30 minutach przy użyciu mikroskopu elektronowego, a po 15 minutach przy użyciu jego wersji transmisyjnej. Co więcej, za pomocą spektroskopii wykorzystującej magnetyczny rezonans jądrowy (NMR, patrz rozdz. VII, B) pierwsze zmiany biochemiczne (tj. czynnościowe) w stężeniu ATP i produktów jego rozkładu możliwe są do wykrycia po 4 6 minutach. Wcześniej od nich uchwytne są tylko zmiany czysto fizyczne w rezonujących jądrach atomu wodoru. Dzięki technice obrazowania wnętrza organizmu z dokładnością milimetrową, specjalny tomograf — wykorzystując zjawisko magnetycznego rezonansu jądrowego — pozwala widzieć trójwymiarowo całą przestrzeń mięśnia serca objętego zawałem, co (w obrazie tylko dwuwymiarowym) przedstawione jest na ryc. 23.“(4)